# uwagi zebrane
wybory są ważkie jako że określają kogo zobaczymy w następnej scenie, przez co pewne informacje zdobywamy później albo w ogóle; nie można być w dobrych stosunkach ze wszystkimi; do tego charakter wyborów jest symbolizowany albo pełnym serduszkiem albo przełamanym; uzyskanie wszystkich osiągnięć wymaga pewnej gimnastyki, by zobaczyć wszystkie warianty;
występuje tu jakiś komizm, lecz ma on charakter seksualny; zarówno ten słowny, jak i sytuacyjny, odnoszą się do braku doświadczenia seksualnego;
z menu możemy wybrać opowiadanie dodatkowe (side story) dotyczące przeszłości jednej z postaci (layla’s christmas); jest to krótkie, oznacza wyraźnie swe rozdziały na czarnych planszach, i zadziwiająco ciekawe jak na coś co dzieje się w jednym miejscu;
layla
koniec epizodu 1. oferuje podsumowanie ze statystykami relacji z postaciami; można się dowiedzieć, jak wiele interakcji przygotowano; zakończenia poszczególnych rozdziałów oferują zgoła krótsze podsumowania; w ich przypadku maksymalna tendencja związkowa z danym dziewczęciem jest wtedy koloryzowana w tekście;
niektóre informacje od tych samych postaci są przez nie później powtarzane; można by zauważyć iż ludzie potrafią tak ze sobą rozmawiać, niejako forsując swe zdanie, jednakowoż w samej grze sprawia to nieco wrażenie déjà vu, bo przywoływane są te same zdania; a jednak tak nie jest, albowiem same postaci się do tego odnoszą na zasadzie „mówiłaś, że…”; przez chwilę wydaje się, że rozgałęzienia opowiadania, związane z podjętymi wyborami, nie zostały ze sobą należycie połączone, jak dzieje się to w wielu innych powieściach wizualnych dla dorosłych;
pierwsze spotkanie z alice
wygląd postaci jest realistycznie brzydki; niemniej, są one wystarczająco atrakcyjne, by raz na jakiś czas próbować przedstawiać je jako urocze, co przede wszystkim polega na skupianiu się na wyrazach i grymasach twarzy; przy czym, można czasem dostrzec lekko przesadzone skupienie na zębach, a do tego zdarzają się gesty dłońmi;
gesty alice i lily
autor podkreśla na początku iż gra modelowana była w programie daz3d; jednocześnie miejscami widać zacięcie do filmowych ujęć artystycznych w kadrowaniu niemych sytuacji;
podczas animacji typu pokaz slajdów, tj. gdy kolejne kadry przewijają się same po pewnym czasie, gra pokazuje nam kręcące się logo (spinner) w prawym dolnym rogu okna;
styl ambientu wydaje się być dobierany względem charakteru postaci;
pierwsze uruchomienie raczy nas kalibracją jasności i wyborem języka;
swobodna eksploracja (freeroam) została ograniczona do jednego statycznego kadru;
gra używa własnego ekranu powitalnego (splash screen);
rachael
