# uwagi zebrane
gra używa unity, co z jednej strony powoduje iż wygląda ładniej niż większość powieści wizualnych, lecz z drugiej strony wprowadza dodatkowe kłopoty;
sterowanie jest niestandardowe względem renpy’a, który stał się standardem w rzeczywistości dla powieści wizualnych; przede wszystkim: cofanie nie istnieje; controlem i myszkiem można jedynie przewijać naprzód; co więcej, jest to urozmaicone w taki sposób iż niektóre sceny kontynuować należy jedynie spacją, zaś sceny seksu – jedynie kliknięciem;
klawisz esc przerywa zupełnie animacje by wyświetlić menu pauzy;
zaleta korzystania z unity została nieco zmarnowana; owszem, gra wygląda ogółem ładnie, a nawet początek raczy nas zgoła ekstrawaganckim filmikiem przerywnikowym z panem smoczysławem latającym przy zamku, jednak nie wszystkie kadry są animowane; szczególnie to razi w przypadku sali tronowej lilian, gdzie znajdują się przy niej ognie, będące jedynie nieruchomą teksturą; gra robi dobre wrażenie tym, że proporce łopocą na wietrze, by później podobny element otoczenia uczynić statycznym;
roznegliżowana lilian w swej sali tronowej
należy również zaznaczyć iż jest to pierwsza powieść wizualna, jaką kojarzę, która posiada ekrany ładowania; postanowiono umieścić na nich drobne podpowiedzi czy podsumowanie, ale i tak nie można tego przeczytać, bo pokazują się one na zbyt krótki czas;
ostatecznie jednak najbardziej razi to iż lokacje są małe i puste;
gra sili się na minigry (istnieją tylko trzy: zbieranie rzeczy na czas, otwieranie zamków, ustawianie pułapki); wszystkie z nich są równie prymitywne jak u konkurencji; wydaje się że wprowadzono je tylko po to, by dodać nieco różnorodności pomiędzy kolejnymi scenami seksu;
istnieje też ekwipunek, który można przeglądać, lecz tylko tyle; do niczego innego nie służy; to samo tyczy się teleportacji pomiędzy lokacjami, która jest wymagana dokładnie raz; poza tą sytuacją równie dobrze mogła by nie istnieć, bo co z tego że można się przenieść w inne miejsce, skoro niczego tam nie ma;
gra używa powiadomień o nowym zadaniu, tak by na każdym etapie było wiadomo czym należy się zająć w danym momencie, niczym w grze akcji; w praktyce bezużyteczne, bo gra jest na to za prosta;
ogółem gra jest zadziwiająco ładna i można na chwilę zawiesić oko na urokliwości tego czy owego kadru;
ujęcia ładne acz bez przesady
czasem zwraca na się uwagę lekko przesadzona mimika;
sceny seksu potrafią wyglądać ładnie; mam przez to na myśli nie tylko dobrze dobrany kąt kamery, lecz głównie odbijającą światło gładką skórę postaci w kontraście do tonacji barwowej otoczenia; a do tego należałoby też nieco docenić ich różnorodność, zarówno jeżeli chodzi o miejsce akcji jak i charakter (poza, niejako standardowym seksem analnym, mamy też seks rytualny, seks niejako religijny, seks z unieruchomioną niewiastą, seks z wymuszenia, seks z rozsądku, seks eksplorujący wraz z młodą dziewoją, seks z kurtyzaną, tudzież podglądactwo);
oświetlenie i cieniowanie na skórze
inna kwestia jest taka, że to jedna z tych powieści wizualnych dla dorosłych z fetyszem wielkiego przyrodzenia; a trzeba chyba tu dodać, że sperma sama w sobie wygląda tak jakoś wyjątkowo sztucznie;
za dotarcie do kolejnych scen seksu odblokowujemy karty z dziewczętami do galerii grafik; pojawia się wtedy animacja, która jednak jest nieco za krótka, przez co nie można się jej dobrze przyjrzeć; zamiast tego trzeba to uczynić z menu;
nie zabrakło wszędobylsko natrętnej techniki powieści wizualnych, czyli rozmycia w tle;
opowiadanie zostało stworzone na wzór „gry o tron”;
motywy muzyczne potrafią się zmieniać dość drastycznie;
zakończenie to plansze z tekstem podsumowującym losy bohaterów;
imiona zapisywane są niekonsekwentnie; jacaria to wersja używana podczas dialogów, lecz niektóre inne postaci używają jaykaria albo jakaria, zaś w osiągnięciach mamy jacarea;
kafelki menu trochę podskakują będąc podświetlonymi kursorem myszy, tj. zwiększają swój rozmiar powodując przesunięcie reszty w kolumnie;
gra oferuje tłumaczenia maszynowe, w tym na język polski, przy czym jego jakość można ocenić już w samym menu głównym, gdzie „exit” zamienia się na „wylogowanie”;
gra wymusza wprowadzenie imienia głównej postaci, przy czym wpisać można jedynie litery;
gra domyślnie uruchamia się na pełnym ekranie;