syberia 2

niestety, problemy jedynki nie zostały rozwiązane, jakkolwiek widać jakiś postęp; z dzisiejszej perspektywy (2024) warto w to zagrać jedynie jeżeli podobała się syberia 1;

problemy nierozwiązane

• nadal tylko określona sekwencja wydarzeń/interakcji prowadzi do postępu i nadal miejscami można sobie pobiegać wte i we wte szukając rozwiązania;


• nadal nie można przewijać animacji, co wszystko wydłuża i kumuluje znużenie;


• nadal brak jakiegoś czegoś, co by podpowiadało na zawołanie, co trzeba zrobić dalej, albowiem pomimo znajomości jedynki stwierdzam iż zdecydowanie łatwiej się tu zaciąć na zagadkach niż w dwójce; co więcej, końcowe zagadki sprawiają wrażenie wstawionych nieco na siłę – jakkolwiek pasują tematycznie, o tyle są dalece nieintuicyjne;

nowe elementy

• pojawia się zgoła więcej rozmówek niż w jedynce; tym razem trzeba wielokrotnie wybierać opcje dialogowe, bo te znikają po użyciu;


• dodano drobne szczegóły tła: kate kicha, nakłada okulary, ludzie przechadzają się w tle, wiewiórka biega po poręczy, ptak świergoli przy pociągu, mysz przemyka po beczkach;


• przez pewien czas jest jakaś jedna postać służąca podpowiedziami odnośnie następnych kroków, lecz potem musimy sobie radzić sami;

uwagi ogólne

• trochę nie wiadomo dlaczego marson jej szuka; niby chodzi o dokument przekazania własności i jej rodzinę, lecz jakoś jest to przedstawione tak, jakby miał on obsesję na jej punkcie i czuł się zmuszony do tego pod naciskami matki kate;


• bez poradnika ani rusz, klasycznie; — [1], [2], [3]


• głos postaci to ten sam głos co w jedynce, lecz wydaje się brzmieć nieco inaczej (może starzej?); — [4]

linux

• sugerowane opcje uruchamiania: DXVK_FRAME_RATE=60 %command%; — [5]


• przy używaniu alt+tab dzieją się cuda z nieustannym przełączaniem okna; zwykle trzeba chwilę poczekać, coby „zaskoczyło”, jednak innymi razami zdarzają się z tego powdu poważne artefakty graficzne;

---