# wrażenia główne

istnieją cztery gry z tej serii: sezony 1-3 oraz wersja na unreal engine; ta ostatnia pozwala niby na chodzenie w 3d, a także zdaje się że ma zawierać wszystkie trzy części, jednak pozostaje niedokończoną ciekawostką;

• sezon 1
• sezon 2
• sezon 3
• unreal

swych głosów użyczyły dwie kobiety: voicelikecandy („nsfw voice actress since 2015”) oraz missmoonified („retired hentai voice actress”); ta pierwsza ma swe konto na patreonie, a ta druga na pornhubie; trzeba przyznać, że już tylko one dwie potrafią nadal brzmieć na tyle różnorodnie, że nadaje to jakiegoś własnego charakteru postaciom; drobnym mankamentem pozostaje jednak niewypowiadanie imienia głównej postaci jednym razem, by drugim razem stosować formę on/jego; tak czy inaczej, głos głównej postaci nie jest udźwiękowiony, niejako klasycznie;

całe odium tej gry leży w pętli czasowej, powtarzającym się dniu z życia głównego bohatera, na wzór filmu „dzień świstaka” (groundhogg day); przyciągać do rozgrywki ma dowiadywanie się nowych informacji o dziewczynach; w związku z tym gra od pewnego momentu pomija pokazywanie tych samych dialogów, a w zasadzie to uniemożliwia ich wyzwolenie, chyba że mogą one prowadzić do postępów; żeby się nie zgubić oferuje się nam podpowiedzi; samouczki pojawiają się przyrostowo; ostatecznie uzyskujemy też dostęp do smartfona;

• groundhogg day (1993)
• groundhogged: That nagging feeling of depression from living in a global pandemic, where every day is pretty much the same, and you can’t remember the last time something interesting happened.

wymusza się nie tylko wpisanie imienia głównej postaci, ale i również określenia charakteru relacji między trzema kobietami z którymi się mieszka; to absolutnie nie ma sensu skoro nie zmienia sposobu podejścia tych postaci do bohatera; w domyśle jedna z nich jest naszą matką, a dwie pozostałe siostrami, bo po prostu zachowują się w taki sposób;

wprowadzenie z nadią jest całkiem interesujące swą atmosferą; z jednej strony udaje nieco naiwną, a z drugiej – sarkastyczną; scena seksu z nią pokazuje, że ta gra uwielbia bliskie zbliżenia kamery na postaci, coby budować aurę intymności, dopełnianą udźwiękowieniem;

swobodną eksplorację uznaję za przyjemniejszą i czytelniejszą niż u konkurencji, lecz radość tę przyćmiewają ograniczenia; niby daje to swobodę, ale tylko w przygotowanym zakresie; czy ma to sens skoro często istnieje tylko jedna interakcja do wyboru popychająca fabułę do przodu? częścią tego jest mapa miasta 3d oferująca szybką podróż;

niektóre sceny mają dodatkowy widok pod innym kątem, alternatywny kadr; obok tego mamy dodatkowo wersje nagie scen;

# fabuła

pętla czasowa mogłaby być ciekawszym tematem; kłopot nie leży w powtarzalności, tylko w tym, że główna postać jest idiotą z przedwczesnym wytryskiem o moralności 13-latka;

do dialogów dodaje się monologi wewnętrzne postaci, a także perspektywę wszechwiedzącego narratora;

jedynie historia zoe jest ciekawa, lecz, tak jak wszystkie, ucina się gwałtownie gwoli następnego sezonu; jedynie zoe jest ciekawa, bo jest w tym jakiś wątek osobisty, podczas gdy dla całej reszty oznacza to wątpliwą moralnie manipulację tylko po to, by dobrać się im do majtek; dlatego też nie podoba mi się osiągnięcie heartless – wydawałoby się iż zależałoby nam na dobrych stosunkach z dziewczętami, a jednak doprowadzenie zoe do płaczu jest na tyle mało kreatywne, że wręcz chamskie, tym bardziej że ma być naszą przyjaciółką od 5. roku życia i jednocześnie najładniejszą postacią;

występujący tu humor to kwestie z cyklu „don't assume my gender” albo dramatyczne przybliżenie na myślącego człowieka tylko po to by stwierdzić oczywiste; również nawiązywanie do popkultury czy gier wideo (fallout 76), jak i bawienie się oczekiwaniami; niestety, w ostatecznym rozrachunku składa się to na obraz gry infantylnej w swym przekazie, gdyż jest używane w formie błazenady, nie zaś jako element przerywnikowy;

postaci tła nie istnieją wizualnie, są czarnymi cieniami, aczkolwiek tak naprawdę to nie ma znaczenia, bo w tym świecie mamy kontakt jedynie z kilkoma ludźmi; nie ma niczego innego poza pętlą czasową;

fabuła kończy się zawieszeniem akcji (cliffhangerem) nakierowanym na sezon 2;

zakończenie obwarowane jest poznaniem wątków wszystkich postaci; nie można nie poznać historii którejś z kobiet;

po ukończeniu fabuły zaś uzyskujemy dostęp do: galerii 99 zdjęć (bardziej wyuzdanych niż to co się dzieje w grze), podpowiedziami odnośnie ukrytych wydarzeń (idealny dzień), miniopowiadania świątecznego (nieudźwiękowionego i z brakującym zdjęciem);

ukryte wydarzenia można również wyzwolić przez kliknięcie w odpowiedni przedmiot w odpowiednim miejscu o odpowiedniej porze dnia mając poczynione określone postępy w fabule;

w tle fabularnym występują drobne nieścisłości, których można się czepiać; główny bohater ma mieć 20 lat, jednak nadal uczęszcza do amerykańskiej szkoły średniej; nie próbuje również nijak poznać powodów sytuacji, w której się znalazł, tym bardziej że inni wspominają swe sny, w których występował, co sugeruje iż kojarzą mgliście jego wybryki;

swego rodzaju interludium stanowią cztery dni „zero fucks given” (albo „non fucks given”), które prowadzą do idealnego dnia (the perfect day); w ich ramach dzieją się rzeczy zupełnie odmienne od zwyczajowej pętli czasowej; miły przerywnik, ale szału nie ma; to tylko dopełnia obrazu bezmyślności i głupoty głównego bohatera;

w historii nicole, nauczycielki chemii, istnieje wątek quizu z tego przedmiotu; ten obowiązkowy jest prosty, zaś ten do którego można doprowadzić później jest trudniejszy; najwyraźniej jeden z twórców ma pociąg do „gotowania” (cooking);

# strona techniczna

wybierać język trzeba przy każdym uruchomieniu gry;

niektóre animacje są wyraźnie klatkowane i jest to uchybienie względem pozostałych;

postaci mrugają oczami;

czcionka jest całkiem wielka i zaokrąglona;

pod klawiszem p (panic button) naszym oczom ukazuje się wspaniały ekran wstrzymujący wszystko;

zdarzają się wydarzenia z różnym limitem czasowym, np. złapanie przedmiotu rzucanego w naszą stronę;

gra czasem raczy nas efektem powolnego wyświetlania tekstu, który szybko jest zastępowany następną linią dialogową, co ma niby symulować przerywanie sobie w trakcie rozmowy, tyle że nie jest to udźwiękowione, bo wychodzi wyłącznie od niemej głównej postaci; w praktyce ten zabieg jedynie utrudnia czytanie;

podobno planowane jest polskie tłumaczenie;

• Please Polish Translation 🇵🇱

# osiągnięcia

osiągnięcia nie istnieją dla wersji gog;

• Lust Theory – Achievements
• Achievements not working?
• Lust Theory - Season 1
• Lust Theory – Achievements
• Lust Theory - Season 1 Achievements
• Lust Theory: Walkthrough Guide – Hidden Events & Achievements

# ścieżka dźwiękowa

# sprawa dla linusa

# <SteamLibrary>/steamapps/common/Lust Theory/game/saves/
# <HeroicLibrary>/Lust Theory - Season 1/game/game/saves/
7z a -t7z ~/library/roboczy/"250907 lust theory s1".7z "/run/media/$USER/games/heroic-library/Lust Theory - Season 1/game/game/saves"
        

• Lust Theory - Season 1
• User File System – Save File Locations