STAR WARS Jedi: Fallen Order™

ogółem to całkiem przyjemna gra z dobrym poczuciem postępu, oferująca wyzwanie natury solsowej (choć nie na niskich poziomach trudności) gdzie parowanie jest najskuteczniejsze, z fikuśnymi sposobami używania miecza świetlnego, tudzież z sensowną fabułą; największym mankamentem jest nieustępliwe zacinanie się gry przy ładowaniu nowych obszarów, co jest akurat partactwem konfiguracyjnym (na szczęście można to złagodzić)

w skrócie:

• jesteśmy sobie dupnym jedi, który przeżył czystkę doby wojny klonów
• im dalej w las, tym lepsze dostajemy fiku-miku do machania szabelką
• wbijamy na jedną z pięciu planet, przemierzamy jej jeden region
• potem pojawiamy się na kolejnej planecie, pojawiają się nowe możliwości
• następnie wracamy na poprzednią, fabuła idzie do przodu, możemy dostać się do niektórych sekretów

artyzm

• zdarzają się ładne krajobrazy w tle
• gra operuje kamerą tak, by przedstawić nam malownicze ujęcia na statki kosmiczne czy inne wielkie struktury; z drugiej strony jest to jedna z takich gier, gdzie pan kamerzysta wie lepiej na co gracz powinien patrzeć i nie chce dać za wygraną

sprawa sterowania

• spacją operujemy w menu, jednocześnie nie pozwalając na enter; do tego skupienie w menu między klawiaturą a myszkiem jest gubione, tj. jeśli operujemy myszką a następnie klawiaturą to zaczynają się ono zachowywać dość rachitycznie, więc najlepiej podejść do tego na zasadzie albo jedno albo drugie
• podczas niektórych animacji kamera jest blokowana w miejscu dopóki nie podejdziemy bliżej; nie można nią wtedy swobodnie operować, będzie zwrócona w jednym kierunku; nie wróci ona do stanu swobodnego nawet jeżeli animacja się już zakończyła a postać główna stała w tym czasie w miejscu
• mapa miejsc nie jest najwygodniejsza w posługiwaniu się nią jako że trzeba jednocześnie używać klawiszy kierunkowych wsad i myszka do obrotu, podczas gdy lewy i prawy przycisk myszka służy przybliżaniu i oddalaniu; poza tym mamy w niej poziomy głębokości, a także możemy oznaczać regiony, tyle że to ostatnie czasem działa a czasem nie; mogłoby to być lepsze
• dostęp do mocy zaś znajduje się pod klawiszami numerycznymi 123, co też jest takie sobie, choć ostatecznie może być; niemniej, używanie niektórych umiejętności będzie trochę kłopotliwe w operowaniu palcami dłoni
• unik domyślnie jest przypisany pod z, a lepszy przecież byłby lctrl (to po prostu wygodniejsze)
• podczas ślizganek (po lodzie czy stromych wertepach) sterowanie jest na tyle bezwładne (opóźnione), że czasem trudno wycelować w elementy, których trzeba się później złapać (w liny)

źródła frustracji

• niektórze rzuty można oddać poprawnie tylko pod określonym kątem, a skoki wykonać tylko w określony sposób; to powoduje iż robiąc coś dobrze nie uzyskamy pożądanych efektów i możemy poszukiwać innego rozwiązania, które nie istnieje; w tym drugim przypadku to wina kontekstowości akcji względem kamery - poprawna akcja polega na pozwoleniu kamerze ustawić się tak jak chce, jeśli zaś tego nie uczynimy to gra nie wykona dodatkowej ukrytej akcji wymaganej by przejść dalej
• odnajdziemy kilku bosów w ciasnych przestrzeniach, gdzie zapoznać się można ze starymi problemami z kamerą i zanikaniem postaci przy przyszpileniu (a postać główną można przewrócić i wtedy nie będziemy o tym wiedzieć)
• mobki czasem pojawiają się jakby znikąd w trakcie walki z przeciwnikiem wymagającym uwagi; trochę chamskie
• od jakiegoś momentu będziemy się natykać na łowców głów; są irytujący o tyle, że chodzą dwójkami, jeden strzela, drugi naciera w zwarciu, obaj często używają ataków nie do odparcia (nieparowalnych)
• nie można przewijać scenek przerywnikowych, ani się teleportować - projektowanie nie szanujące czasu gracza; kłopot przy osiąganiu 100 % eksploracji gry (dodatkowo w grobowcach trzeba w tym celu użyć każdego tematycznego elementu, nawet jeżeli nie ma ku temu potrzeby)

spostrzeżenia

• można podsłuchiwać rozmówki szturmowców podchodząc do nich bliżej, lecz nie można się skradać; skutkuje to czasem przerywaniem tychże, a wrócić już do nich niepodobna
• reszta drzewka umiejętności odblokowuje się wraz z postępami w fabule
• znajdźki mamy dla planety (skrzynki, sekrety) i osobno dla statku (nasiona do terrarium), którym podróżujemy; niektóre z nich naprawdę łatwo przeoczyć
• walka została usolsowiona, tj. parowanie jest niezwykle skuteczne, tyle że trzeba się go nauczyć dla każdego przeciwnika; trzeba tutaj przyznać iż niektóre stworzenia mają doprawdy kocie ruchy pod kątem szybkości ataków
• można czasem wybrać linię dialogową czy uzyskać podpowiedź, gdy spędzamy zbyt wiele czasu w jednym miejscu, aczkolwiek to drugie niekoniecznie jest kontekstowo pomocne (przypisane jest to obszaru, toteż kamera nie musi być skierowana w stronę rozwiązania)
• zdarzają się niewidzialne ściany
• po ukończeniu kampanii fabularnej uzyskujemy dostęp do wyzwań bojowych z nagrodami kosmetycznymi - absolutne nudzenie, albowiem walka w tej grze nie nadaje się na arenę rodem z batmana
• jeżeli nikt nic nie wie o świecie star warsów to jednak sama gra wyjaśnia niezbędne minimum
• tylko 3 z 39 osiągnięć są nieco przekombinowane

kwestie techniczne

• cykliczne zacinanie się gry (stutter) to problem występujący również na konsolach; kilka razy z tego powodu gra mi się wyłączyła; można to przynajmniej złagodzić (bo jednak nie pozbyć się całkowicie) jedną prostą sztuczką, edytując plik %AppData%\Local\SwGame\Saved\Config\WindowsNoEditor\GameUserSettings.ini
• klatkaż dobrze byłoby ograniczyć do 60 fpsów bez dynamicznego skalowania rodzielczości, bo inaczej stabilność gry może być jeszcze bardziej nieprzywidywalna
• gdzieniegdzie natknąć się można na migoczące prześwietlone tekstury (na niskich ustawieniach graficznych)
• rozmycie ruchu jest domyślnie włączone i wygląda rzygogennie

dżedaje a sprawa linuksowa

• na linuksie działa wydajniej pomimo spowolnionego uruchamiania przez ea play
• sugerowane opcje uruchamiania: DXVK_ASYNC=1 WINE_FULLSCREEN_FSR_CUSTOM_MODE=1600x900 DXVK_HUD=fps __GL_SHADER_DISK_CACHE_SKIP_CLEANUP=1 %command%

---