ogółem dodatek jest infantylny, acz jest i w tym pewna doza rozgrywki; przede wszystkim daje tło fabularne odnośnie charakteru julii williams; stara się to być osadzone w zachwycie nad japońską kulturą, stąd pojawia się dzielnica akihabara w tokio pełna automatów do grania;

postaci nie mają swych głosów (chociaż aktorzy głosowi są wylistowani w napisach końcowych), lecz istnieją dźwięki czynności i odgłosy tłumu; aczkolwiek same dźwięki są często głośniejsze od ambientu;

dlc wprowadza nie tylko inny styl graficzny menu, ale i elementy rozgrywki; w szczególności mamy mapę z wyborem aktywności danego dnia; najważniejszym jednakowoż jest gra rytmiczna;

rozgrywka

w ramach gry rytmicznej pojawił się nowy ambient w postaci 12 utworów, które są do niej dobrze dobrane; niemniej zwiększony poziom trudności oznacza po prostu szybsze tempo i większą liczbę tokenów jako nagrodę; tokeny można używać jedynie do erotycznej gatchy, która odblokowuje obrazy w galerii (z czego najładniejsze dotyczą naomi);

zdjęcia naomi z galerii

z drugiej strony jest to wyraźny zwrot w stronę nadmiernie sztucznej ekspresji twarzy postaci, połączonej z wprowadzaniem stylistyki typowej dla animowanych komiksów; pomimo tego zdarzają się ujęcia, gdy postaci wyglądają ładnie;

przesadzona ekspresja twarzy

ładne ujęcia postaci