recenzja

elex 2

ewolucja względem jedynki; fabularnie końcówka znów z rozumem i godnością człowieka i znowu dawkins jest w jej centrum; świat magalana przesuwa się tym razem bardziej na wschód, coby uwzględnić nową frakcję; do tego pojawiają się przetasowania na arenie postaci poprzednio mających znaczenie; największymi mankamentami są fatalne oświetlenie i poziomy głośności; poza tym stare śmieci i stare problemy, niektóre z nich rozwiązane; czy dobrze się bawiłem? - dopóki było coś w tym interesującego; czy grę polecam? - nie, można było się bardziej postarać

koszmarne prześwietlenia w ramach directx12

gra pozwala na uruchomienie z użyciem dx11 albo dx12; z tym pierwszym nie ma problemów
pierwszymi zwiastunami tego, że coś jest nie tak będą odbicia, refleksy i prześwietlenia od zupełnie nieistotnych obiektów otoczenia — [1], [2], [3]

w międzyczasie można zwrócić uwagę na efekt flary i sposób odbicia od punktowych źródeł światła — [4], [5]

spędzając czas w kanionie albo w kraterze dostrzeże się, że noc jest po prostu zbyt jasna — [6], [7], [8], [9], [10]

potem zaczyna się widzieć coraz więcej problemów, w szczególności potężne ściemnienie za dnia czy prześwietlony tunel akurat w miejscu gdzie nic się nie świeci — [11], [12]

natknąć się można również na „kadrowanie” z cyklu ciemno-jasno jakby wyjęte rodem z planu filmowego — [13], [14], [15]

a do tego zdarza się dziwne podkreślenie ust i włosów — [16], [17]

przełączenie gry na kanał beta, z rzekomo naprawionym dx12, powoduje pobranie dodatkowych 7 gb, a także niemożność wybrania opcji dx11, lecz jednak w dłuższej perspektywie czasowej przewijać się będą te same kłopoty, choć być może w nieco bardziej akceptowalnej formie — [18], [19], [20], [21], [22], [23], [24]

niemniej w konwerterach nadal natkniemy się na świetlne abominacje — [25], [26]

zatem najlepiej jest po prostu używać tylko dx11; wypisanie się z kanału beta w tym momencie poskutkuje ponownym pobieraniem połowy gry, czyli jakichś 40 gb

sprawy rozwiązane i nierozwiązane

rozwiązano problem skalowania obrażeń broni poprzez zwiększenie ich asortymentu; zawsze można znaleźć gdzieś coś przyzwoicie dobrego; do tego, by zachęcić do ponownego odwiedzenia charakterystycznych miejsc znanych z poprzedniej odsłony, umieszczono w nich unikalne bronie, oferujące dodatkowe statusy i obniżone wymagania — [27], [28]
przy okazji, tym razem istnieje sensowniejsza nagroda za znalezienie wszystkich fragmentów mapy prowadzącej do skarbu, czyli stały bonus +5% do zdobywanego doświadczenia — [29], [30]
można teraz walczyć w powietrzu, o ile ulepszymy jetpacka; wyjątkiem są ciężkie bronie
nadal występuje problem z amunicją, ażebyby wybierać się w wysokopoziomowe regiony, bo po prostu szybko jej zabraknie; chyba że się ją kupuje, bo teraz uszkodzone bronie można naprawiać, by móc je sprzedać za wyższą cenę
można się wspinać, trzymać się wystających rur rękoma, co czasem można wykorzystać podczas dostawania się do wysoko położonych miejsc, by jetpack mógł się zregenerować
kwestie dialogowe można wybierać enterem lub spacją; użycie tej ostatniej na ostatniej kwestii dialogowej powoduje pod jej koniec skok jaxa w miejscu
najgorszym głosem dubbingowanym pozostaje głos jaxa

artyzm

ogółem zdarzają się ładne widoki, czy to za dnia czy w nocy — [31], [32]

za pierwszym razem uwagę przykuwają nawet ładne ubrania postaci
zdarza się widywać, zwłaszcza za pierwszym razem, dość urocze scenki rodzajowe, np. z chloe o jej ciężkim życiu jako właścicielka baru
pojawia się motyw dzieci bawiących się w detektywów; dzieci jako tło świata i tegoż urządzenie próbuje się wykorzystywać tu i ówdzie
animacje pomiędzy postaciami występujące w filmikach przerywnikowych są po prostu biedne i tandetne
muzyka jest bardzo podobna do poprzedniej odsłony, jeżeli nie identyczna

walka

kamera się nieznacznie oddala podczas biegania i walki; trzeba chwili by się do tego przyzwyczaić
parowanie wybija przeciwników z rytmu i najskuteczniej zmniejsza pasek postury; dosłownie każdy cios podlega parowaniu, wyjątkiem są pociski; trzeba tutaj jednak dodać iż skuteczne parowanie nie zapewnia niewrażliwości na obrażenia od innych przeciwników, toteż parowanie wrogów w grupie słabo się sprawdza, zwłaszcza że ci wraży niemilcy nie będą czekać na naszą kontrreakcję; niemniej, takim sposobem można sobie poradzić i z latającym plugawstwem
ikona trupiej czaszki nad głowami przeciwników znika, gdy zwiększa się poziom jaxa; nie ma innego czynnika - gra zmusza do levelowania (to niemalże skandal)
często dostaje się obrażenia od przeciwników szybciej niż widzi się ich animacje, zwłaszcza jeśli tyczy się to kopnięć; ta swoista bezwładność bywa szczególnie irytująca, gdy zasięg ataków przeciwników okazuje się dłuższy niż wynikałoby to z odległości w świecie gry
celownik przy strzelaniu jest przyciągany do przeciwnika, lecz nienachalne; efekt słabnie przy większej odległości; gwałtowniejszy ruch myszka przenosi celowanie w tryb uwolniony; zaliczyłbym to tej mechanice na plus jako że strzała lecąca w biały okrąg celownika, a nie czerwony, chybi celu, bez względu na odległość od stworzenia do którego szyjemy
wrogowie reagują na światło latarki podczas skradania się i nie dadzą sobie wbić noża w plecy

dialogowanie

w ramach dialogów pojawiają się czasem dwie identyczne kwestie; nie wiadomo jaka jest różnica, aczkolwiek można się domyślić, że chodzi o tendencję pozytywną/neutralną/negatywną — [33]

zdarza się, w szczególności pod koniec dialogu, że npc kroczy dokładnie w naszą stronę w ramach animacji; gdy w tym czasie jax stoi zbyt blisko, ten nachodzi na niego, a animacja ta charakterystyczne „klatkuje”, zacina się zamiast spowodować odejście postaci w bok, za czym nierzadko podąża również i dźwięk; nie wygląda i nie brzmi to dobrze
podczas rozmowy z innymi nakrycia czerepu znikają; tymczasem, gdy zaczynamy dialog z kupcem mając nałożone okulary, a potem wybierzemy opcję handlu, po czym kontynuujemy rozmówkę, to jax nagle będzie miał okulary założone
towarzysze powtarzają się w tych samych miejscach w świecie tymi samymi uwagami

uciążliwości

poruszanie się z jednoczesnym operowaniem kamerą nadal powoduje unik przy skierowaniu jej za bardzo w bok, gdyż strzałka w lewo lub prawo jest interpretowana jako przewrót taktyczny solsowy
towarzysze używają plecaka odrzutowego za każdym razem, gdy wejdzie się przypadkiem na jakiś kamień czy beczkę, a dźwięk tegoż jest dość głośny w porównaniu do otoczenia
niektóre przedmioty są umiejscowione w taki sposób, że trudno po nie sięgnąć; stoisz przy nich, widzisz je, one ciebie, a podnieść się dać nie chcą; jedynie określona odległość od tychże i odpowiednia pozycja kamery pomagają
wybuchy potrafią potężnie ściąć grę; z moich obserwacji wynika, że dotyczy to wyłącznie spamowania z granatnika; święty granat ręczny z jakichś powodów ma się do tego bezkonfliktowo
nieleczona choroba jaxa teleportuje go w pobliże konwerterów obcych; zawsze w te same miejsca, często pod koniec zadania, gdy nie możemy przeprowadzić treningu zapobiegawczego
przydałaby się opcja „pokaż nowe” w ekwipunku, bo gwiazdka na oznaczenie nowości bywa słabo widoczna
gdy użyjemy paska przewijania do zobaczenia na liście nowego wpisu w dzienniku lub bestiariuszu, a potem przejedziemy kursorem nad tenże, to pan intefejs postanowi, nieco dziwacznie, niejako „przyciągnąć” kursor powyżej lub poniżej rzeczonego wpisu, a samą listę ustawić tak, by nie był on widoczny na ekranie, tylko schowany dalej, coby trzeba było użyć ponownie paska przewijania
poziomy trudności pomiędzy gagatkami do ubicia bywają nierówne; zwykle jest to tak, że zadania prowadzą nas do miejsc z niskopoziomowymi stworami, a zboczenie z tej ścieżki oznacza wplątanie się w megamasakrę piłą mechaniczną całej okolicy
nie można wstrzymywać filmików przerywnikowych
zapis stanu gry może się czasem długo wczytywać przy pierwszym uruchomieniem gry

spostrzeżenia

broń naprawia się i ulepsza na kowadle po nauczeniu się określonej umiejętności, o czym można w ogóle nie wiedzieć; do tego mamy różne typy warsztatów, każdy z tychże znajdziemy w naszej osadzie
można się dostać do głównych osad frakcji sposobem (w końcu mamy jetpacka); postaci nawet mogą taką możliwość wskazać w rozmowie, lecz na nic to, albowiem w pewnym momencie podbiegnie do nas strażnik i w błysku czarnego światła gra teleportuje nas przed bramę
trzeba przyznać iż opisy umiejętności i atrybutów są bardzo dobre; zmiany rozpisane są dla ich każdego poziomu, przez co od razu wiemy na co się piszemy
trudno się zdobywa elexit, zwłaszcza na początku, toteż najlepiej od razu zainwestować w umiejętność pozyskiwania trofeów zwierzęcych
w każdej frakcji istnieje element wywrotowy (tak jakby), z którym można współpracować (złodzieje, heretycy, szpiedzy)
podstawowe pancerze wszystkich frakcji znajdują się u wędrownych handlarzy, aczkolwiek wszystko to można znaleźć, nic nie trzeba kupować; lepszy sprzęt w ofercie pojawi się wraz ze zwiększaniem poziomu postaci
warto zdobyć okulary przeciwsłoneczne na samym początku, albowiem jedne zaznaczają nam przez ściany żywe stworzenia, a drugie przedmioty w okolicy, co znacząco pomaga w bezbożnym plądrowaniu czeskich kapliczek
pokonani przeciwnicy znikają jako dany zestaw monstrów, a po jakimś czasie w ich miejsce pojawiają się inne, zwykle w mniejszej ilości
misje z towarzyszami potrafią ukazywać wątki, które dopiero zostaną poznane w ramach misji głównych, a zatem przewidują przyszłość
charakterystyczny dżingiel zdobywania many i elexu został rozszerzony na unikalne bronie i paliwo do jetpacka
zdarzają się doprawdy nieoczekiwane ragdole
latarka świeci tam, gdzie patrzy kamera, a nie jax
zabijanie szczurów zwiększa poziom zniszczenia; wpływa on jedynie na charakter zakończenia i możliwość wyboru niektórych opcji dialogowych
niektóre dialogi przywołują retrospektywne filmiki
„jeden na jednego” to dla mnie zadanie-zagadka (zupełnie nieistotny quest poboczny); albo jego implementacja jest zepsuta, albo ścieżka do celu została naprawdę dobrze ukryta
asgar jest zupełnie niepodobny do tego z jedynki

zakończenie

dex (syn jaxa) staje się ważną częścią fabuły pod koniec
samo zakończenie to po prostu kolejne plansze z tekstem, przedstawiające zmiany w świecie jakie się dokonały na mocy decyzji podjętych przez jaxa; osiągnięte przeze mnie na 62. poziomie postaci (do tego momentu można nauczyć się wszystkich umiejętności)
końcówka wymusza samodzielną walkę w pojedynkę, zabierając nam towarzyszy; co więcej ostatni boss jest pod tym kątem dość wymagający o tyle, że wali jak ciężarówka
w scence przerywnikowej rzeczonego bosa widać wydłużoną teksturę jaxa; im dalej w bród z grą, tym więcej niedociągnięć

dubbing i lokalizacja

najbardziej nieodpowiednio dubbingowanym głosem jest głos głównej postaci (artur dziurman); podejście wybitnie teatralne i nastawione na permanentny wkurw; po angielsku jest już to bardziej wyważone (taliesin jaffe); z drugiej strony jednak, na dłuższą metę, angielskie głosy są na tyle wyrównane i podobne do siebie, że wręcz zabierają elexowatość elexowi — [34], [35], [36]
większość głosów postaci jest wystarczająco dobra do swej roli, przy czym nieczęsto niektóre kwestie są wypowiadane z bezsensowną emocjonalnością, niepasującą do sytuacji; nie pomaga tutaj zdarzące się złe określenie płci, co jest szczególnie dziwaczne, gdy słyszy się żeński głos wypowiadający się w formie męskiej, gdzie kontekst rozmowy nijak tego nie uzasadnia (izabela bukowska jako nyra) — [37]
chaosu w odbiorze dopełniają nierówne poziomy głośności między postaciami a odgłosami walki
co więcej, przewijają się literówki pokroju „sobię” czy też takie bez pięknych polskich ogonków (skandal!), tudzież zapisane „im”, a wypowiadane „mi”; jednakowoż sprawa jest zgoła poważniejsza: zapisane „dobrze, dobrze” zamienia się na mówione „bardzo dobrze” albo „zobaczymy” na „wiesz, ja... niezupełnie”; wstyd, hańba, kompromitacja
poza tym w jedynce wszyscy mówili xakor („ksakor”), a tutaj prawie wszyscy mówią „zakor”; irytująca niespójność
jax czasem mówi sam do siebie, lecz nie wiadomo z jakiego powodu, ani do czego to się odnosi; bo o co chodzi z tym, że, zupełnie niesprowokowany, powiada sobie: „ach, kurwa...”?

sprawa linuksowa

shadery zajmują 2.5 gb i przetwarzają się dość długo
sugerowane opcje uruchamiania: DXVK_ASYNC=2 WINE_FULLSCREEN_FSR=2 WINE_FULLSCREEN_FSR_MODE=performance WINE_FULLSCREEN_FSR_CUSTOM_MODE=1280x540 %command%