dreamfall: the longest journey
zgoła bardziej wciągająca kontynuacja „the longest journey” przechodząca w świat 3d; największym zaskoczeniem nie jest to, że sterujemy różnymi postaciami, tylko to że możemy walczyć (walki prawie zawsze można uniknąć, bowiem tylko w kilku momentach fabularnych jest ona wymuszana)
opowiadanie historii
- narracja stała się bardziej jednoznaczna, prowadzona w stylu gier akcji, tzn. po prostu częściej dzieje się coś ciekawego
- zagadki są bardziej przystępne, ograniczone lokalnie, choć nadal należy czasem trochę pobiegać wte i we wte
- porusza się kwestie: walki o wolność, fanatyzmu, rasizmu, odpowiedzialności; trzeba przyznać, że zgoła nienachalnie
- historia opowiadana jest z perspektywy różnych postaci (zoë, april, kian); każdą z nich będziemy mieli okazję sterować
- zdarza się niekiedy dość długa ekspozycja
- samo opowiadanie niekoniecznie kończy się dobrze, zakończenie jest raczej słodko-gorzkie; trzeba też przeczekać napisy końcowe, by zobaczyć dodatkowy filmik (przewija się go, gdy przewija się napisy); ogółem: wiele wątków pozostawiono w zawieszeniu, prawdopodobnie mając nadzieje dokończyć je w kontynuacji (czyli „dreamfall chapters”)
uciążliwości
- operowanie kamerą bywa dość uciążliwe, bo nie można jej obracać w 360-ciu stopniach
- gra działa na windowsie, lecz niektórym pojawiają się drobne problemy konkretnie na windows 10 — [1], [2], [3]
- osie myszka w poziomie i pionie są odwrócone, lecz można to zmienić w opcjach, a nawet użyć pada
- jeden z gliczy powoduje, że postaci nie potrafią przejść przez drzwi; pomaga alt+tab — [4]
- istnieją ekrany ładowania przy wchodzeniu do pomieszczeń i przechodzeniu do innych sekcji lokacji
- gra jest ignorowana przez mechanizm wygaszania ekranu, przynajmniej na linuxie, a monologi potrafią czasem trwać dłużej niż 5 minut
- mimo wszystko miejscami nadal można się zaciąć na drobnostce, także solucja może się przydać — [5]
dubbing a sprawa polska
- głównie da się usłyszeć: agnieszkę grochowską, edytę olszówkę, jarosława boberka, ale i również mirosława zbrojewicza; w szczególności charakterystyczne są głosy kupców — [6], [7], [8], [9], [10], [11]
- zdarzają się jednak nieścisłości: od jednej postaci można usłyszeć „mówisz po polsku”, a od drugiej - „mówisz po angielsku”; do tego głos zoë pojawia się sterując april podczas niektórych interakcji pobocznych; w jednej ze scenek przerywnikowych głos ludzi w tle mimo wszystko wybrzmiewa po angielsku
- wersja steam = język angielski, a wersja gog = j. polski — [12], [13], [14]
- istnieje spolszczenie, tj. napisy — [15]
- jeżeli zatem chce się mieć polski dubbing na steamie to trzeba sobie go pobrać (albo pobrać całą wersję gog) i podmienić pliki — [16], [17], [18], [19]
mod hd
- do gry można sobie również wygenerować tekstury o zwiększonej rozdzielczości, lecz według mnie nie warto: crashuje to grę podczas minigierek i przebywając w jednej z lokacji, a do tego z 6 gb będziemy nagle mieli 20 gb - to prawie trzy razy tyle, ile zajmuje sama gra — [20], [21]
- warto to za pobrać sobie lepszej rozdzielczości filmiki — [22], [23]
spostrzeżenia
- oddano nam do dyspozycji „laser” pod prawym myszkiem, pozwalający na przeczesywanie terenu w poszukiwaniu możliwych interakcji; pozwala nam to m.in. na podsłuchiwanie rozmów, w szczególności tej na samym początku gry; obiekty interaktywne zaznaczane są rogami kwadratu
- za pierwszym razem gra uraczy nas podpowiedziami dotyczącymi używania interfejsu (m - wiadomości tekstowe na telefonie komórkowym, ctrl - skradanie się)
- można wstrzymywać filmiki (esc) i je pomijać (space)
- można ustawić sobie rozdzielczość panoramiczną (21:9)