denos city: complete game

powieść wizualna wprowadzająca nieco świeżości do tematu (mapa miasta, ekwipunek), opowiadanie nawet wciągające choć lekko naiwne (zemsta po latach, gdzie sytuacja coraz bardziej się komplikuje), gra ambiwalentna z fatalną jakością wykonania (dość niezdarne sterowanie powoduje że nie ma się ochoty z nią w ogóle obcować), ogółem interesująca propozycja lecz szału nie ma (cytując klasyka: za darmo to uczciwa cena); sprawia to wszystko wrażenie jakby początkujący twórcy rzucili się na coś bardziej ambitnego (tyle że zabrakło im do tego wiedzy i umiejętności)

sprawa artyzmu

• część pokazywanych plansz to zwykłe zdjęcia, nie zaś grafika gry; wprowadza to pewien dysonans, a na pewno jest niespójne stylistycznie
• modele postaci nie są jakieś szczególnie ładne, raczej przeciętne, choć zdarzają się ujęcia przyciągające uwagę; ogółem estetyka postaci jest po prostu zła, a pojawiające się dzieci albo wyglądają niczym lalka, albo jak przeskalowani dorośli
• na planszach powiają się w pewnych momentach obrazki, które można sobie zbierać do galerii; są one na tyle dobrze ukryte iż zdobycie wszystkich to w istocie wyzwanie ze spostrzegawczości; co więcej, zwykle wyglądają one lepiej niż sama gra

jakość wykonania

• gra może się zaciąć ze względu na podjęte działania; w istocie można sobie popsuć możliwość dalszego postępu [1] [2]
• większość animacji jest źle zapętlona, tak że widać ich „przeskakiwanie”; do tego często są dziwacznie klatkowane; w tym aspekcie się nie postarano o płynność
• istnieją niedociągnięcia sterowania (przewijanie listy kontaktów jest dopasowane pod myszka, bo klawiaturą już tego robić nie można); niespójność sterowania objawia się również w nieintuicyjnym rozmieszczeniu przycisków, niemożności cofnięcia się klawiszem esc
• niektóre rozwiązania są wprost koszmarnie wykonane, np. walka mma (olaboga! boże, czy ty to widzisz?); wymaganie szybkiej reakcji mając do czynienia z opóźnionym w interakcji interfejsem to zgoła potwarz
• podpowiedzi bywają pomocne, pozwalają niczego nie pominąć; pojawiają się one wielokrotnie jako wpis, lecz tylko jednokrotnie można się ich pozbyć; element niedopracowany
• zdarzają się nieprawidłowe podpisy imion postaci pod kwestiami - im bliżej końca, tym jest ich więcej; to samo dotyczy literówek - zgubionych liter w słowie lub niepoprawnego określenia płci postaci
• brak osiągnięć (to nie jest jakieś skomplikowane do zaimplementowania, a większość gier z tego gatunku je ma)

opowiadanie

• śledzenie samego rozwoju sytuacji bywa nawet wciągające, podzielone na trzy wyraźne rozdziały
• ostatecznie jednak nie ma w tym wielkiego morału, czy nawet emocjonalnego tknięcia
• co jakiś czas przewijają się introspekcje ujawniające szczegóły motywacji głównej postaci; problem z nimi jest taki, że nie wprowadza to niczego szczególnie nowego albo ważnego do zasadniczej treści
• istnieją sceny poboczne od których nic nie zależy; to jest akurat dobry pomysł, aczkolwiek wątek rony do niczego nie prowadzi
• zakończenia można zobaczyć jedno po drugim, o ile się zapisze grę w odpowiednio sygnalizowanych momentach

spostrzeżenia

• pieniądze leżące na ulicy w dzielnicy biedoty są elementem dość nierealistycznym
• pojawiają się nawet wątki na poły dydaktyczne (queen of spades, story of o, pozycje jogi)
• do gry dołączony jest opis przejścia [pdf]

---